W uniwersum „Gwiezdnych wojen” istnieją wydarzenia, które na stałe zapisały się w popkulturze. Jednym z nich bez wątpienia jest „Rozkaz 66” – osławiony kod wydany przez cesarza Palpatine’a, który zapoczątkował Wielką Czystkę Jedi trwającą szesnaście lat. Palpatine, ukrywający się pod maską Sithów Dartha Sidiousa, wiedział, że aby przejąć absolutną władzę i obalić Republikę, musi pozbyć się Zakonu Jedi. To jednak nie był jego jedyny plan na zapewnienie sobie rządów.
Poniżej przyglądamy się innym strategiom, jakie cesarz miał w zanadrzu na długo przed momentem uderzenia. Znane jako „Rozkazy awaryjne dla Wielkiej Armii Republiki”, te zbiory dyrektyw zostały opracowane z wyprzedzeniem. Wiele z nich zawierało sformułowania, które Imperium później wykorzystywało, by uzasadniać swoje przerażające czyny jako zgodne z prawem Republiki. Na liście znalazł się nawet tajny rozkaz, który Palpatine dodał jako zabezpieczenie przed własnym uczniem, Darthem Vaderem.
Warto zaznaczyć, że poniższe plany są obecnie częścią tzw. uniwersum „Legend”, które nie należy do oficjalnego kanonu – wciąż jednak stanowią fascynującą lekturę.
Następca cesarza – Rozkaz 4 został wydany, aby ustanowić jasną linię sukcesji na wypadek, gdyby coś stało się cesarzowi Palpatine’owi. Mówił on, że w przypadku unieruchomienia Najwyższego Dowódcy (Kanclerza), dowództwo nad GAR przejmuje wiceprzewodniczący Senatu do czasu wyznaczenia następcy lub alternatywnej władzy. Oznaczałoby to, że wiceprzewodniczący Senatu, Mas Amedda, byłby następny w kolejce do rządzenia Imperium.
Rada Cieni – Rozkaz 5 stanowił, że jeśli Najwyższy Dowódca zostanie ubezwłasnowolniony lub uznany za niezdolnego do wydawania rozkazów, wówczas Szef Sztabu Obrony przejmuje dowodzenie nad GAR i tworzy strategiczną komórkę wyższych oficerów do czasu wyznaczenia następcy. To w praktyce przekazywało władzę w Imperium grupie oficerów wojskowych i wywiadowczych. Przypomina to kanoniczne rozkazy, które pomogły uformować „Radę Cieni” imperialnych niedobitków, znaną z serialu „The Mandalorian” w erze Nowej Republiki.
Cel uświęca środki – Rozkaz 37 powinien mrozić krew w żyłach każdemu, kto go przeczyta. To oficjalny język faszyzmu, sugerujący istnienie „wyższego dobra”, dla którego warto deptać prawa i wolności obywatelskie. Dyrektywa ta mówiła, że Imperium potrzebuje jedynie zidentyfikować pojedynczego przestępcę lub terrorystę w dowolnej lokalizacji, by usprawiedliwić masowe aresztowania i groźby egzekucji wobec ludności cywilnej. To właśnie tego typu rozkazy pozwalały imperialnym oficerom usprawiedliwiać najciemniejsze czyny Imperium, takie jak masakra na Ghormanie (pokazana w serialu „Andor”) czy całkowite zniszczenie planety Alderaan w „Nowej nadziei”. Co więcej, wystarczyło jedno wezwanie o pomoc, by Imperium przejęło kontrolę nad całą planetą, zastępując, a nawet mordując lokalne siły porządkowe. Jeszcze bardziej niepokojące są dołączone do tego rozkazu „dyrektywy uzupełniające”: scenariusze usuwania ciał ofiar cywilnych i tłumienia komunikacji.
Zabójstwo króla – Rozkaz 65 jest interesujący, ponieważ w zasadzie dawał imperialnym siłom możliwość usunięcia cesarza, gdyby zaszła taka potrzeba. Mówił on, że w przypadku uznania Najwyższego Dowódcy za niezdolnego do wydawania rozkazów przez większość Senatu lub Radę Bezpieczeństwa, po otrzymaniu uwierzytelnionego rozkazu, dowódcy GAR są upoważnieni do zatrzymania Najwyższego Dowódcy, w razie potrzeby z użyciem siły śmiertelnej. Rozkaz ten wyznaczał następnie „pełniącego obowiązki Kanclerza”, „następcę” lub „alternatywną władzę” do objęcia stanowiska przywódcy. Ciekawym pytaniem jest, czy Palpatine manipulowałby wydarzeniami, by wprowadzić ten rozkaz w życie, gdyby nie udało mu się zmanipulować Senatu Galaktycznego do demokratycznego mianowania go Najwyższym Kanclerzem.
Czystka Jedi – Rozkaz 66 istnieje zarówno w kanonie, jak i w Legendach, i w obu wersjach działa praktycznie tak samo. Mówi on, że w przypadku działań oficerów-Jedi sprzecznych z interesami Republiki, po otrzymaniu konkretnych rozkazów zweryfikowanych jako pochodzące bezpośrednio od Najwyższego Dowódcy, dowódcy GAR usuną tych oficerów przy użyciu siły śmiertelnej, a dowództwo nad GAR wróci do Najwyższego Dowódcy do czasu ustanowienia nowej struktury dowodzenia. To bardzo oficjalne sformułowanie, mające przykryć przerażające ludobójstwo, którego początek widzieliśmy w „Zemście Sithów”, a które kontynuowano w serialach animowanych, takich jak „Rebelianci”, oraz licznych powieściach i komiksach.
Rozkaz zabicia Dartha Vadera – Rozkaz 151
W legendach „Gwiezdnych wojen” Darth Vader natknął się na nieznany mu rozkaz awaryjny: Rozkaz 151. Vader podejrzewał, że jego mistrz, Darth Sidious, ma plan, by go zabić, gdyby zaszła taka potrzeba. W tym czasie Vader dowodził niesławnym Legionem 501 elitarnej piechoty, przemieszczając się z planety na planetę i eliminując ogniska oporu. Podczas podboju planety Bandomeer, Vader osaczył dowódcę klonów, komandora Villa, i przesłuchał go, czy ten ma zaprogramowany rozkaz awaryjny dotyczący eliminacji Vadera. Vill próbował unikać odpowiedzi, ale to wystarczyło Vaderowi za potwierdzenie – Siłą zepchnął żołnierza z klifu na śmierć, by ukryć fakt, że wie o planach Palpatine’a. Istnienie Rozkazu 151 miało sens: Palpatine użył już klonów do zabicia Zakonu Jedi, dlaczego więc nie mieliby oni wyeliminować jednego z ostatnich byłych Jedi?
Nawet w kanonicznej historii Palpatine nieustannie tworzył intrygi mające na celu testowanie Lorda Vadera, karanie go, trzymanie na smyczy lub pomaganie mu w poznawaniu mocy Sithów w najbardziej bolesny i okrutny sposób. Powieści i komiksy z uniwersum „Gwiezdnych wojen” pokazują również, że Vader i Palpatine powielali fatalną wadę Zakonu Sithów: każdy z nich nieustannie próbował zdradzić i zabić drugiego dla osobistych korzyści. Rozkaz 151 jest tylko jednym z przykładów tej dynamiki.
