„Star Wars: Maul – Shadow Lord” kontynuuje wypełnianie istotnych luk w historii Dartha Maula, jednej z najbardziej ikonicznych postaci w uniwersum. Akcja „Shadow Lord” rozgrywa się we wczesnej erze Imperium, gdy Maul po cichu próbował odbudować swoje podziemne imperium w cieniu rządów Imperium. Niestety dla Maula, Imperium dowiaduje się o jego machinacjach na planecie Janix, zanim jego wielki plan zostaje ukończony. Wysłane zostają nie tylko siły imperialne, które zajmują planetę, ale także para Inkwizytorów, by wytropić Maula.
W odcinkach 7 i 8 „Shadow Lord” sytuacja Maula staje się coraz bardziej napięta, gdy on i jego gang zostają zaatakowani przez Imperium. Maul musi stawić czoła obu Inkwizytorom (Marrokowi i „Krukowi”) i o mało nie ginie w pojedynku. Po ledwie udanej ucieczce do jaskiń, Maul jest ranny i zdezorientowany, a jego umysł zaczyna błądzić. Gdy kulejąc próbuje wydostać się z wietrznego, wypełnionego piaskiem tunelu wentylacyjnego, ogarnia go szaleństwo (które zaczęło się po tym, jak o mało nie zginął w „Mrocznym widmie”). Wszystkie dawne traumy i strach Maula związane z jego byłym mistrzem wypływają na powierzchnię w postaci rozwianych przez wiatr wizji z przeszłości.
Pierwsza wizja to moment, w którym Maul jako dziecko został zabrany przez Dartha Sidiousa na szkolenie na swojego ucznia. Maul dobrowolnie poddał się Sidiousowi, nie wierząc, że ma wybór, nawet gdy jego brat, Savage Opress, błaga go, by nie odchodził, oskarżając Sithów o jakieś pranie mózgu. Druga wizja pokazuje młodego Maula trenującego z Sidiousem – „trening” to złagodzone określenie na torturowanie młodego Maula seriami błyskawic Mocy, gdy tylko nie radzi sobie wystarczająco dobrze.
Wizje trwają w montażu bólu i cierpienia Maula będącego wynikiem bycia uczniem Palpatine’a. Zostaje pokonany przez Obi-Wana Kenobiego i porzucony na śmierć przez swojego mistrza („Mroczne widmo”); wiedzie bolesną, na wpół żywot, okaleczony, szalony i zagubiony, dopóki jego brat i wiedźmy z Dathomiru go nie przywracają. W końcu Sidious przybywa po niego i zabija jego brata podczas ich pojedynku na Mandalorze (co widzieliśmy w serialu animowanym „Wojny klonów”). Wszystko to służy roznieceniu na nowo ognia nienawiści w Maulu i jego mrocznych mocy, gdy rusza naprzód z odnowioną energią, by zabić swojego byłego mistrza.
Sekwencja ta w „Shadow Lord” nie tylko ukazuje fanom od dawna wyczekiwany fragment historii Maula. Podkreśla również, jak Palpatine zaczynał jako zły „nauczyciel”, zanim udoskonalił swoje podejście. Palpatine zastosował inną strategię zarówno wobec hrabiego Dooku, jak i Anakina Skywalkera: zamiast używać przymusu i bólu, by nagiąć tych uczniów do swojej woli, zastosował długą grę, opartą na podstępie i pochlebstwie, odwołując się do ich rozczarowania Zakonem Jedi oraz wypaczonego poczucia bohaterstwa, sprawiedliwości i chęci ratowania bliskich im osób. W przeciwieństwie do Maula, który niemal natychmiast zdał sobie sprawę, że jego decyzja go przekreśliła, zarówno Dooku, jak i Anakin uświadomili sobie swoje błędy dopiero po przekroczeniu decydujących punktów bez powrotu.
To, co widzimy u trzech uczniów Palpatine’a, to wzorzec mrocznego rozwoju, gdy Sidious stawał się coraz lepszy i skuteczniejszy jako prawdziwy Lord Sithów: taki, którego zdolności manipulacyjne i demoralizujące były potężniejsze niż jakiekolwiek błyskawice Mocy, które mógł wystrzelić z palców. Zanim Ben Solo stał się jego celem, Sidious dosłownie używał zdalnych ciał (jak Snoke), by ukryć swoją prawdziwą tożsamość, stając się ostatecznym Lordem Sithów, wciąż rządzącym Imperium z cienia – tak, jak Maul mógł tylko marzyć.
